Kritika-Letërsi

Nuk e di ne se hyn apo jo relativiteti këtu... Sigurisht, çudi se ç'farë pyetjesh i bëj vehtes dhe unë. Relativiteti duhet të hyjë kudo, ngado dhe si do, madje ai i thjeshti dhe ai i shtërnguari për të cilin fizikantët e kane lodhur trurin aq shumë. Nuk ka nevojë per formula, shembujt i has aq me shumicë në përditshmërinë tonë, veçse nuk e marrim dot me mend se sa rrengje na i punon ai.

Ajo është fis i varfër i diellit,
I lumturisë,
Një përpëlitje në mbarim të shpresës.

Atë natë,
buzë detit, ulur mbi një shkëmb të thinjur,
me sy nga vendlindja
një burrë i heshtur bisedonte me hallet.

Shqiponjë e viseve të mia,
përballë Statujës së Lirisë
Në studion time rrinë të dyja
dhe i rrëfehen historisë.

Porsa kapërceje rrugën “Rinia”, aty ku ajo takohej me unazën dhe kaloje vendqëndrimin e furgonave fillonte rruga e tregut në jug të qytetit liqenor. Ditën e fundit të marsit qielli i ngarkuar dhe shiu hollak, që zuri të spërkiste shtruar tokën, dukej sikur i pengonte njerëzit të dyndeshin

Zot!
Drurëve u ke dhënë lulen,
Mua fjalën.
Kafshëve u veshe lëkurën,
Zogjve krahët.

Ca më parë e ca më vonë, tërë fshati hyri në kooperativë. Në fillim njerëzit me zor e përtypën këtë emër të huaj. U vriste veshin, shumë i gjatë, pastaj me dy “o” sikur nuk soste njëra. Vështirë e patën edhe me fjalë të tilla si asamble, brigadë, emulacion e të tjera, që hynë bashkë me kooperativën dhe zunë rrënjë si ato

Dalëngadalë errësira pushton qytetin, bregun e detit, pemët, krejt dukjen tokësore. Ze fill shtegtimi i ëndrrës së ditës nëpër natë, bie ora zvarranike e kapërcimit fshehtarak të rrugëve, ku nata e zezë i buzëqesh simotrës me sy të bardhë në ikje. Tisi i mbrëmjes mbllaçit dhe kapërdin me nxit copërat e fundit të ditës.

Rrufeshëm më shqiti nga duart ilaçet e zemrës
Një i çmendur.
Çmendurisht vrapova ta zinja, por s'munda!
Ah, i nëmur!
S'të duhen, janë për zemër. Policinë

Një pllakë mermeri ke mbi vete
kullojnë plagët brenda gropës,
kërkon të tretesh po nuk trete,
brengosja qënka hasmi i kokës.

Më lëndon qyteti i mbytur në shi,
me ëndrrat e zgjuara pas xhamash.
Hieroglifet e filxhanëve

transkriptojnë vashat,

Vetëm rastësia dhe … zori mund ta sillnin punën në atë mënyrë që të më bënte të ndiqja pjesën e dytë të ndeshjes. Nuk kam asgjë kundër futbollit, sinqerisht asgjë, por ama që të bëhem tifoze... Ndeshja e parë dhe e fundit që kam ndjekur nga fillimi deri në fund i përket adoleshencës

Desha vetëm të them:
Ti më pëlqen
Dhe, ndoshta të kam takuar në ëndërr
E nuk dija se ishe Ti

Porsi rrush i zi dy syt' e tu,
dy pikla nate mbledhur në një vend,
shohin edhe pyesin kuturu
për diçka të njohur apo për dikë.

Ditët e gjata të verës tkurreshin nën një qiell të jargavantë, të palëvizshëm për orë të tëra. Fundkorriku e nxehu tokën, pallatet, rrugët më shumë se javët e para marrë së bashku. Afër mesditës ajri u bë i prushtë. Një re avulli e ngadalshme, ngarkuar me lagështirën e liqenit, lëbyrte sytë e kalimtarëve të rrallë.

Ajo ishte aty në një faqe shkëmbore, sipër fshatit Lumalas. Udhëtarët që udhëtonin me linjën e autobuzit Korçë -Maliq kthenin gjithnjë kokën  andjej prej ku nuk rreshtëte tymi, herë herë në shtëllunga të zeza pis, herë fjolla të plumbta, të hirta, që përziheshin me retë. Në orë të caktuara të mbasdites dëgjoheshin gjemime

Libri i parë i këtij seriali Mjeda-1 Rinia (1866-1888) i kushtohet rinisë së Ndre Mjedës dhe aktivitetit të hershëm letrar e gjuhësor të tij. Libri ka gjithsej 640 faqe të numruara, me 2728 futnota, me 138 fotografi, spote, fotokopje dokumentesh, grafika e pasqyra, harta e ilustrime.

Për këtë tregim që po filloj personazhet dhe faktet i kam të panjohura. Nuk njoh vetëm temën Ferragosto (Festa e 15 gushtit, koinçidencë civile dhe fetare ). Pjesa tjetër, mendja im e bardhë, si faqja e letrës dhe provoj një ndjenjë sikur të ndodhem para një seti kinematografik bosh; kamerat e ndalura,

Është poet, dramaturg, prozator, esseist përkthyes, studiues dhe Pedagog I letërsisë! Mes gjithë kësaj veprimtarie krijuese të larmishme qëndron modestia dhe fisnikëria e një eruditi. Jetën e tij e ka lidhur pazgjidhshmërisht me procesin krijues të tij, ku vendin kryesor e zënë poezitë e dashurisë të krijuara nga vetë ai dhe talentit,

Mё shoqёron nё kёtё udhё
“Eliza” e Bethovenit
Mendimi pёr ty
Humbas dhe s`di se ku!